Koszyk jest pusty

Egon Schiele

Egon Schiele

1890 Tulln an der Donau - 1918 Wiedeń

Ekspresjonizm

Egon Schiele był austriackim malarzem. Protegowany Gustava Klimta, uznawany był za jednego z najważniejszych malarzy figuratywnych początku XX wieku.

Jego twórczość znana jest z oddanych w jego dziełach intensywnych emocji i surowej seksualności. Skręcone kształty ciała i wyraziste linie charakteryzujące jego obrazy i rysunki pozwalają zakwalifikować Schielego jako wczesnego przedstawiciela ekspresjonizmu.

Jego nauczycielem w Akademie der Bildenden Kunste w Wiedniu był Christian Griepenkerl, malarz, którego ścisła doktryna i bardzo konserwatywne spojrzenie na sztukę doprowadziło do odejścia artysty z akademii po trzecim roku nauki, w 1909 roku. Po odejściu z akademii, wraz z innymi niezadowolonymi studentami założył Neukunstgruppe.
Dzięki pomocy Gustava Klimta, prace młodego Egona Schiele zostały wystawione na wiedeńskim Kunstschau w 1909 roku, obok prac Edvarda Muncha, Jana Tooropa i Vincenta van Gogha. Od tamtej pory regularnie brał udział w wystawach m.in w Pradze, Budapeszcie, Paryżu i Monachium.

W 1911 roku poznał siedemnastoletnią Wally, modelkę Gustava Klimta. Chcąc wydostać się z klaustrofobicznego wiedeńskiego środowiska, przenieśli się razem do Krumau w południowych Czechach. Po jakimś czasie zostali wypędzeni z miasteczka, którego mieszkańcy stanowczo odrzucili ich swobodny styl życia, w tym rzekome zatrudnianie nastoletnich dziewcząt e charakterze modelek. Para zamieszkała w Neulengbach, 35km od Wiednia. Tam Schiele ponownie popadł w tarapaty a w 1912 roku został aresztowany za uwiedzenie młodej dziewczyny. Policja zajęła ponad sto rysunków, które uznała za pornograficzne. W areszcie spędził 24 dni, gdzie stworzył serię 12 obrazów przedstawiających trudności i dyskomfort związany z zamknięciem w celi więziennej.
W 1915 roku zdecydował się poślubić Edith Harms, mieszkającą w sąsiedztwie jego pracowni. Miał również nadzieję zachować związek z Wally, która jednak zdecydowała się od niego odejść. 
Trzy dni po ślubie Schiele otrzymał rozkaz zgłoszenia się do czynnej służby w armii, w związku z trwającą I Wojną Światową. Ze względu na słabe serce został ostatecznie zatrudniony jako urzędnik w obozie jenieckim w pobliżu Muhling. Pozwolono mu rysować uwięzionych rosyjskich oficerów, a także spędzać czas z Edith.

Po powrocie do Wiednia w 1917 roku uznawany był już za w pełni dojrzałego artystę, zapraszano go do udziału w prestiżowych wystawach, a ceny jego dzieł zyskały na wartości.

Jesienią 1918 roku pandemia grypy hiszpańskiej, która pochłonęła ponad 20 milionów ofiar w Europie, dotarła do Wiednia. Edith, która była w szóstym miesiącu ciąży uległa chorobie 28 października. Egon Schiele zmarł zaledwie trzy dni później. Miał 28 lat.

Źródlo: Domena Publiczna


Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookie. Możesz je wyłączyć w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej