Koszyk jest pusty

Józef Chełmoński

Józef Chełmoński

1849 Boczki - 1914 Kuklówka Zarzeczna

Realizm

Józef Chełmoński urodził się we wsi Boczki koło Łowicza w 1849 roku. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych twórców malarstwa realistycznego w Polsce.

Pierwszym nauczycielem rysunku był jego ojciec, mały dzierżawca i zarządca wsi Boczki. Po ukończeniu liceum w Warszawie studiował w warszawskiej klasie rysunku i pobierał prywatne lekcje u Wojciecha Gersona.

W latach 1871-1874 Chełmoński mieszkał w Monachium. Współpracował tam z polskimi malarzami zgromadzonymi wokół Józefa Brandta i Maksymiliana Gierymskiego. Przez kilka miesięcy studiował w monachijskiej Akademii H. Anschutza i A. Strahubera. Pierwsze obrazy artysty powstały pod wpływem Wojciecha Gersona. Często malował przyrodę i krajobrazy wiejskie.

W 1875 roku wyjechał do Paryża, gdzie uczestniczył w wielu wystawach i stał się znaną postacią na tamtejszej scenie artystycznej. Współpracował także jako ilustrator z paryskim „Le Monde Ilustre”.  Przy wielu zamówieniach, poziom artystyczny jego obrazów niestety malał.

W roku 1889 powrócił do Polski osiedlając się w dworku we wsi Kuklówka Zarzeczna, gdzie mieszkał aż do śmierci. Malował sceny rodzajowe, ukazując z dużym autentyzmem życie polskiej i ukraińskiej wsi, a także sceny myśliwskie. W realistycznych, nastrojowych pejzażach z wielką wrażliwością odtwarzał kolory przyrody. Był doskonałym malarzem koni. Sławę przyniosły mu obrazy przedstawiające te zwierzęta: „Czwórka”, „Powrót z balu”.

Źródło: Domena Publiczna


Muzea posiadające prace artysty

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookie. Możesz je wyłączyć w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej