Koszyk jest pusty

Paulina Penc

Paulina Penc

1980 Warszawa

Pop Art Sztuka Najnowsza

Nie próbować i nie popełniać błędów jest jak tkwić wciąż w jednej ogranej do znudzenia metodzie wyćwiczonej do perfekcji

Najważniejsze

Od jak dawna tworzysz? Od zawsze.
Główne inspiracje Nie szukam ich na zewnątrz, ale we własnej głowie. To pomieszanie skojarzeń, podświadomości, wiedzy, spostrzeżeń i improwizacji. Eksperymentuję. W mojej sztuce są elementy surrealizmu, ekspresjonizmu, abstrakcji, konstruktywizmu, kubizmu, op-artu, sztuki orientalnej, trash artu, len dong, pop- artu, sztuki materii.
Nurt Sztuki Współczesnej Nie lubię zamykać się w jakimkolwiek nurcie w sztuce, uważam, że to bardzo mocno ogranicza samo patrzenie na własną twórczość i odbiera ogromne spektrum narzędzi do działania. Tak jak w mojej muzyce uważam, że najważniejszy jest eksperyment i to, co jeszcze nie poznane. Moment, w którym przesuwam granice, uważam za sztukę.
Moja sztuka to To poszukiwanie, eksperyment, improwizacja. To kodowanie wielości znaczeń. To ciągły dialog ze współczesnością. Z pewnością nie jest dekoracją, ani niczym przyjemnym i ładnym. Nie jest też kopią przeszłości. Moja sztuka dotyka kontekstów teraźniejszości i przyszłości, dlatego bywa drażniąca i nierozumiana przez laików. Według powiedzenia lubi się to, co się zna.
Ulubieni artyści Jest ich tak wielu, że wymienię tylko kilku: Tymek Borowski, Kamil Kukla, Miriam Cahn, Daniel Crossan, Paweł Śliwiński, Michał Frydrych, Kuba Bąkowski, Katarzyna Kozyra, Zbiok, Philip Colbert, Aleksandra Waliszewska, Jeff Koons.
Sztuka Współczesna to To nie rzemiosło, ani dekoracja. To kodowanie znaczeń w odniesieniu do współczesności, to eksperyment i improwizacja. To podróż w nieznane. To wyjście z utartych schematów.

Artystka multimedialna, wokalistka jazzowo- experymentalna, feministka, działaczka na rzecz równych praw kobiet, mama.
Ukończyła warszawską ASP na Wydziale Sztuki Mediów w Pracowni Leona Tarasewicza. Dyplom obroniła z wyróżnieniem. Laureatka Visual Spa 2016. W swoich obrazach mówi m.in. o przemianach kulturowych, zaburzeniach osobowościowych związanych ze światem wirtualnym i sztuczną inteligencją. W jej twórczości dominują wątki feministyczne, pojawiają się też elementy popkultury i duchowości. Artystka, dzięki swojej subwersywnej postawie sprawnie miksuje ze sobą symbole polityczne, religijne i kulturowe. Jako wokalistka jazzowo- eksperymentalna, podważa tradycyjnie pojmowane dzieło muzyczne z jego zamkniętą formą i określoną notacją. Kluczowymi elementami jej wokalu są: swing, synkopa, groove, diddle. Domi pasjonuje się badaniem zjawiska synergii dźwięku w zmieniających się warunkach otoczenia, wchodząc w rezonans ze środowiskiem sztucznym i naturalnym mieszając ze sobą odbierane doświadczenia. Jej silny i czysty głos porusza prawdziwie egzystencjalną nutę u słuchacza. Artystka ma na swoim koncie cykl wykładów o sztuce, w tym „Sztuka z perspektywy artystki multimedialnej” w Centrum Sztuki Współczesnej Zamku Ujazdowskiego. Jako aktywistka jest współzałożycielką grupy Surwiwalki z ramienia Centrum Praw Kobiet w Warszawie, współautorką Manifestu Surwiwalek, oraz autorką strony Stop przemocy w związku.

Wykształcenie:

2011-2013 Studia II stopnia na Wydziale Sztuki Mediów i Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom z oceną celującą

2012-2013 Studia na Wydziale Reżyserii Dźwięku na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie

2009-2011 Studia I stopnia na Wydziale Sztuki Mediów i Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom z wyróżnieniem

2004-2009 Studia na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki w Warszawie

Wystawy/wydarzenia:

2019 „100 Flag” – wystawa zbiorowa, Centralne Muzeum Włókiennictwa, Łódź

2019 „100 Flag” – wystawa zbiorowa, Awangarda, BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej 2019 „Być kobietą” – wystawa zbiorowa, Cafe Kryzys, Warszawa

2019 Współzałożycielka grupy Surwiwalki z ramienia Centrum Praw Kobiet w Warszawie, współtwórczyni Manifestu Surwiwalek,

2017 Sztuka z perspektywyartystki multimedialnej, Centrum Sztuki Współczesnej CSW U- jazdowski, Warszawa 2017 Wystawa z cyklu Creator, Burakowska 14- Teren otwarty- Miejsce wydarzeń, Warszawa

2017 Performance muzyki eksperymentalnej i wokalu, Paulina Penc, Krystian Batyjewski, Lava Festiwal, Festiwal Filmu Awangardowego, Kraków

2016 Wystawa zbiorowa „Zwierzę”, Galeria Bardzo Biała, Warszawa 2016 Wystawa zbiorowa „Wierzę W”, Galeria Bardzo Biała, Warszawa

2016 Ekspozycja w ramach „Visual Spa” – open call, Matosek- Niezgoda, Błękitny wieżowiec, Warszawa

2016 Ekspozycja oraz koncert w ramach zbiorowego działania pod hasłem „Joanna Ździrska nie umie malować”, Galeria Bardzo Biała, Warszawa

2016 Indywidualna wystawa z cyklu Creator, Galeria Uległa, Boska Praga, Warszawa 2016 Ars auro prior, wystawa zbiorowa, Muzeum Częstochowskie

2015 Indywidualna wystawa z cyklu Shining bright, Galeria Mazowiecka, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, Plac Bankowy 3/5, Warszawa

2014 Indywidualna wystawa z cyklu Camp ist Maine Kampf, Konduktorownia, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Częstochowa

2014 Indywidualna wystawa z cyklu Camp ist Maine Kampf, Galeria Stalowa 52, Warszawa

2014 Indywidualna wystawa z cyklu Indywiduacja, Galeria Abakus, Stołeczne Centrum Edukacji Kulturalnej w Warszawie

2013 Wystawa dyplomowa, Galeria Spokojna, Warszawa

2013 Wystawa zbiorowa Alles Murales, The Sound Gallery, Paryż

2012 Wystawa zbiorowa Sztandary, Noc Galerii, Płocka Galeria Sztuk

2012 Realizacja dźwiękowa z własnym podkładem wokalnym, klubo-galeria Sen Pszczoły w Warszawie

2012 Kontr- Atak, performance, Performance Space w Londynie

2012 Indywidualna wystawa malarstwa z cyklu Homofemia, Sala Marmurowa, Pałac Kultury i Sztuki w Warszawie

Paulina Penc - 1 Paulina Penc - 2 Paulina Penc - 3 Paulina Penc - 4

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookie. Możesz je wyłączyć w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej