Koszyk jest pusty

Stanisław Wyspiański

Stanisław Wyspiański

1869 Kraków - 1907 Kraków

Secesja Symbolizm

Stanisław Mateusz Ignacy Wyspiański był polskim dramaturgiem, malarzem i poetą, a także projektantem wnętrz i mebli. Był też pisarz patriotycznym.
Stworzył serię symbolicznych, narodowych dramatów, napisanych w duchu artystycznej filozofii ruchu Młodej Polski.
Był jednym z najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych artystów swoich czasów. Wielu nazywało go Czwartym Wieszczem Polski (obok wcześniejszych trzech: Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego).

Urodził się w Krakowie w 1869 roku. W wieku 7 lat przeżył śmierć matki, która zmarła na gruźlicę.
Ojciec - Franciszek Wyspiański, wobec problemów z alkoholem, nie mógł wypełniać obowiązków rodzicielskich.

Stanisław wychowywał się u wujostwa, rodziny Stankiewiczów, która należała do mieszczańskiej klasy intelektualnej. W ich domu bywali m.in. Jan Matejko, Józef Szujski, Karol Estreicher i Władysław Łuszczkiewicz.
Po ukończeniu szkoły średniej, Wyspiański zapisał się na wydział filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie uczęszczał na wykłady, a także rozpoczął studia malarskie w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, której dyrektorem był Jan Matejko.

W 1890 roku udał się w podróż po Europie - jej trasa wiodła przez Włochy i Szwajcarię do Francji, a dalej do Niemiec i Pragi. W latach 1891 - 1894 przebywał w Paryżu, gdzie wiele malował i studiował w prywatnej Academie Colarrosi.
W jego twórczości plastycznej dominowały obrazy wykonywane pastelami, ukazujące głównie postacie ludzkie - członków rodziny, przyjaciół, artystów.
Po powrocie do Polski nawiązał współpracę z Teatrem Miejskim w Krakowie. Wkrótce na jego scenie rozwinął swoją twórczość dramatyczną. 

Jednak ani pierwsze dzieła literackie, ani malarskie nie przyniosły Wyspiańskiemu większego uznania. Dopiero wydanie ‚Warszawianki’ zyskało mu większy rozgłos. W 1901 roku ukazało się „Wesele”, które przyniosło Wyspiańskiemu sławę.

W ostatnim okresie życia schorowany i niedomagający artysta leczył się w Rymanowie i austriackim Bad Hall.
Wyspiański chorował przez wiele lat i zmarł na nieuleczalną wówczas kiłę. Pogrzeb Wyspiańskiego w Krakowie w 1907 roku stał się manifestacją narodową.

Źródło: domena publiczna


Muzea posiadające prace artysty

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookie. Możesz je wyłączyć w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej