Koszyk jest pusty

Kubizm

Kubizm

Kubizm to ruch artystyczny z początku XX wieku, rozwijający się głównie we Francji. Zrewolucjonizował europejskie malarstwo oraz rzeźbę, inspirując równocześnie powstanie podobnych nurtów w muzyce, literaturze i architekturze.

Po raz pierwszy określenia kubizm użył krytyk sztuki Louis Vauxcelles. Pochodzi ono od francuskiego słowa cube oznaczającego kostkę lub sześcian. Chociaż malarstwo kubistyczne bardzo szybko zaczęło być powszechnie określane tym terminem, to artyści tworzący swe dzieła w duchu kubizmu długo unikali jego stosowania. Kubizm uważany jest za jeden z najbardziej wpływowych ruchów artystycznych XX wieku. Rozwijał się w latach 1907-1911.

Prekursorem kubizmu był Georges Braque. On i Picasso stworzyli podwaliny tego żywego, niezwykle oryginalnego ruchu, do którego wkrótce dołączyło wielu innych artystów, między innymi: Jean Metzinger, Juan Gris, Albert Gleizes, Robert Delaunay, Henri Le Fauconnier czy Fernand Leger. Kubistyczne obrazy od początku wywoływały wiele kontrowersji, jednak ich oryginalność, silne oddziaływanie estetyczne i bezkompromisowość znajdowały także zwolenników, zwłaszcza w kręgach artystycznych.
Sztuka kubistyczna odzwierciedla pewne konkretne założenia i postulaty, które wypracowali malarze kubizmu i ich dzieła są tego egzemplifikacją. Twórcy kubizmu stosowali kilka charakterystycznych technik formalnych – wszystkie je odnajdziemy w ich pracach. Jest to przede wszystkim brak zastosowania reguł perspektywy, geometryczne uproszczenie kompozycji czy też rozbicie jej na wiele różnie oświetlonych elementów. W późniejszej fazie rozwoju stylu artyści kubizmu syntetycznego zaczęli używać w swoich dziełach elementów rzeczywistych, takich jak kawałki gazet, tapet czy kolorowe skrawki papieru. Kubistom zależało na wydobyciu stereometrycznej, czyli przestrzennej, trójwymiarowej struktury przedmiotów. Portrety kubistyczne na przykład przedstawiały więc elementy twarzy i ciała uchwycone z różnych profili i perspektyw, co z jednej strony dawało wrażenie chaosu, z drugiej tworzyło wrażenie przestrzenności.

Portretowany obiekt (nie koniecznie osoba) powinien najpierw zostać rozbity na wiele osobnych płaszczyzn namalowanych w różnym oświetleniu, które następnie zostają przedstawione obok siebie na płótnie – to podstawowa technika, jaką postulował kubizm. Reprodukcje dzieł tego nurtu, które zdobią dziś wiele wnętrz, ukazują zakładany przez kubistów efekt w postaci pełniejszego obrazu zaprezentowanej kompozycji.

Choć liczne dzieła kubistyczne, jak choćby słynne „Panny z Awinionu” Picassa, przedstawiają postacie ludzkie, to jednak głównym tematem malarskim nurtu były martwe natury czy kompozycje natury nieożywionej. W całej historii malarstwa trudno znaleźć inny ruch artystyczny, który byłby tak bardzo zdeterminowany do zerwania z dotychczasową tradycją sztuki. Kubistom zależało na nowym zdefiniowaniu rzeczywistości, a nie tylko na próbie jej odzwierciedlania. Dzięki zastosowaniu takich technik jak deformacja, dekonstrukcja czy kolaż, kubizm wywarł wielki wpływ na nowoczesną estetykę, będąc zarazem inspiracją i impulsem do rozwoju innych kierunków sztuki, takich jak futuryzm, konstruktywizm czy ekspresjonizm.

Najsłynniejsze obrazy kubistyczne, o których nie sposób tu nie wspomnieć, to, oprócz wymienionych już „Panien z Awinionu”: „Portret Picassa” Juana Grisa, „Kobieta z gitarą” Georgesa Braque'a, „Kobieta, twarz i profil” Jeana Metzingera czy „Gazeta i talerz z owocami” Grisa.

Źródło: Domena Publiczna


Twórcy wybranego kierunku w katalogu pikoteki
Juan Gris Juan Gris 1887 Madryt - 1927 Paryż
Dzieła twórców wybranego kierunku w katalogu pikoteki

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookie. Możesz je wyłączyć w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej